Νομοταγής πολίτης

Ως λάτρης του ρηχού, ποπκορνίστικου, Αμερικανικού cinema έπρεπε να δω αυτή την ταινία, αν και σιχαίνομαι το μαϊντανό απ’ τους “300″, Τζέραρντ Μπάτλερ. Περίμενα μια δυνατή ταινία εκδίκησης όπου ο άδικα καταδικασμένος ήρωας ανατινάζει ολόκληρο το δικαστικό, σωφρονιστικό και πολιτικό σύστημα και γενικά γαμά και δέρνει. Κοινώς, μια ταινία που θα λειτουργούσε σαν βαλβίδα εκτόνωσης για τα πιο ποταπά απ’ τα ενστικτά μου: μίσος, οργή, τσαντίλα κλπ.

Πράγματι, η ταινία αυτό είχε σαν στόχο, η απόπειρά της, όμως, κρίνεται αποτυχημένη. Ο μαϊντανός “Leonidas” βλέπει την οικογένειά του να δολοφονείται από δυο στερεοτυπικούς εγκληματίες, το δημόσιο κατήγορο να κάνει συμφωνία με τον πιο αλητάμπουρα απ’ τους δύο, περιμένει χρόνια για την εκδίκησή του, τους καθαρίζει αμφότερους, αλλά δεν σταματά εκεί.

Μαθαίνει άψογα νομικά, ξεφτιλίζει (και καλά) ολόκληρο το Αμερικανικό σύστημα απονομής δικαιοσύνης (δεν χρειάζεται ταινία γι’ αυτό, είναι αποτυχημένο από μόνο του), ομολογεί και φυλακίζεται επειδή έτσι γουστάρει, μπαινοβγαίνει στην φυλακή κατά βούληση και προκαλεί αμέτρητους θανάτους με λύσσα και χωρίς σταματημό.

Παρόλα αυτά, όσο κι αν το θες, δεν μπορείς πραγματικά να ταυτιστείς με τον ήρωα. Ενώ η δράση είναι σχετικά δυνατή και συνεχής, βγαίνεις απ’ την αίθουσα με μια αίσθηση μετριότητας και χωρίς να έχεις διασκεδάσει πραγματικά. Δεν έχω πρόβλημα με τέτοιου τύπου ταινίες, αλλά η συγκεκριμένη ήταν απλά μέτρια…

Βαθμολογία

Αμέσως μετά:

Μετά από μία εβδομάδα:

Υ.Γ: Αν θέλετε να δείτε μια πραγματικά δυνατή ταινία εκδικήσης τύπου “ένας εναντίον όλων”, προτιμήστε το Death Sentence (2007) με τον Kevin Bacon να υποκρίνεται τον φλώρο ασφαλιστή που μετατρέπεται στο υπέρτατο ρεμάλι για να εκδικηθεί το χαμό της οικογένειάς του. Κάνει το Taxi Driver να μοιάζει με παιδικό παραμυθάκι.

Ιδού το trailer του “Νομοταγή πολίτη”: