Εξ αμελείας ή κουφότητας ;

Αρχίζω ήδη να αναπολώ την εποχή της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Ανακαλούνται όλες οι αποσπάσεις λέει η κυρία Διαμαντοπούλου. Καταργείται η τοποθέτηση ωρομιθίων καθηγητών. Τέρμα η ρουσφετολογία και τα βύσματα. Καιρός για έργο.

Στη θεωρία όλα αυτά ακούγονται καλά. Μπορεί να σκεφτεί κανείς λόγου χάρη ότι  οι νέοι καθηγητές θα προσλαμβάνονται απευθείας ως μόνιμοι υπάλληλοι, αντί να περνούν απ’ τον αναγκαστικό δρόμο του καθεστώτος ομηρίας της ωρομίσθιας εργασίας. Αυτό που δεν σκέφτονται οι τεχνοκράτες του ΠΑΣΟΚ είναι οι πραγματικές κοινωνικές συνέπειες των αποφασεών τους. Στην πράξη, τυχόν ανάκληση των αποσπάσεων θα αναστατώσει χιλιάδες άτομα που έχουν ήδη υπογράψει συμφωνητικά μισθωτήρια κατοικίας. Η δε κατάργηση της δυνατότητας κάποιου να διοριστεί ως ορομίσθιος αφενός του στερεί από ένα εισόδημα που θα τον βοηθούσε να επιβιώσει, αφετέρου του στερεί τη δυνατότητα διορισμού με μόρια προϋπηρεσίας και θα οδηγήσει σε τρομερή αύξηση των βάσεων, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη την πραγματοποίηση του ονείρου (εκεί φτάσαμε) του διορισμού ως καθηγητή μέσης εκπαίδευσης.

Προφανώς οι σύμβουλοι του ΠΑΣΟΚ κι η κυρία Διαμαντοπούλου πάσχουν από έλλειχη κοινωνικής παιδείας ή τέλος πάντων έχουν άγνοια της πραγματικής κατάστασης. Είναι λύση να λες σε έναν άνεργο, μορφωμένο 25αρη, 30αρη, 35αρη (κλπ) “Σε γλιτώνουμε απ’ το καθεστώς ομηρίας των ωρομισθίων“; Και τι προσφέρετε ρε σαν εναλλακτική; Ένα μεγάλο τίποτα!

Ούτε πας να κάνεις μια χώρα-μπουρδέλο απ’ τη μια μέρα στην άλλη Σουηδία! Οι νομοθετικές και διοικητικές αλλαγές πρέπει να συμβαδίζουν με τα πραγματικά κοινωνικά δεδομένα. Πχ δεν μπορείς να πεις “Οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα είναι υπερβολικά πολλοί, καταργώ τους μισούς”. Το ξέρουμε ότι είναι πολλοί, αλλά χρειάζεται πλάνο δεκαετίας για να διορθωθεί η κατάσταση, όχι πλάνο μίας (και μαστουρωμένης) νύχτας. Συγγνώμη, αλλά Κοινωνιολογία δεν σπούδασες Γιωργάκη;

Μόνο ως δείγματα προχειρότητας και πυροτεχνήματα μπορώ να σχολιάσω τέτοιες κινήσεις εντυπωσιασμού της νέας κυβέρνησης (βλ. και την περίπτωση της “πολιτισμένης” αστυνομοκρατίας στα Εξάρχεια), προκειμένου να κερδίσουν μερικούς ακόμα πόντους δημοσιότητας στα Μ.Μ.Ε.

Την ίδια προχειρότητα δείχνουν και στο θέμα της ρύθμισης των ημιυπαίθριων χώρων. Θέλουμε λέει διαφάνεια και πραγματική νομιμοποίησή τους με εξαγορά συντελεστή δόμησης. Η εξαγορά συντελεστή δόμησης απαιτεί, όμως, απόφαση της πλειοψηφίας των συνιδιοκτητών της πολυακτοικίας. Η οποία πλειοψηφία φυσικά δεν προκείται να συναινέσει στο να αυξάνει ο καθένας τεχνηέντως τα ποσοστά του στην πολυκατοικία, νομιμοποιώντας έναν ημιυπαίθριο χώρο. Ούτε αυτό, όμως, το είχαν σκεφτεί… Μα καλά, δικηγόρο και μηχανικό δεν έχετε να σας συμβουλεύει;

Περιττό να προσθέσω ότι στο θέμα των αποσπάσεων και των ωρομισθίων καθηγητών ακούω βερεσέ τα όσα εξαγγέλει η, διακατέχουσα από το Πνεύμα της Αγίας Διαφάνειας, κυρία Διαμαντοπούλου. Τα έχουμε ακούσει και στο παρελθόν απ’ το ΠΑΣΟΚ και την επόμενη μέρα πήραν τις αποσπάσεις (με έμμεσους, πούστικους τρόπους) οι Πασοκοφρουροί. Οι αποσπάσεις και το βύσμα δεν καταργούνται, απλά γίνονται δυσκολότερα.

Το μόνο πραγματικό ερώτημα είναι αν η Κυβέρνηση Παπανδρέου προτείνει τέτοιες μαλακίες από αμέλεια η κουφότητα (η βλακεία με νομικούς όρους). Δεν θέλω καν να φανταστώ το ενδεχόμενο του δόλου. Δεν νομίζω ότι είμαστε ή μας έχουν για τόσο ηλίθιους πια. Καλά, δεν παίρνω κι όρκο…